Дедо Наум – ПОВИКОТ ЗА ПОКАЈАНИЕ…

Какво и праведно општество, т.е. политичко-економски систем, да замисли да изгради човекот, таквиот, во пракса, нема да успее да профункционира, па колку и да е теоретски совршен;
само поради несовршеноста на луѓето од кои е сочинет, поради нивната неисцеленост.

Отпаднатиот од Бог и болен човек е себичен, го гледа единствено својот интерес и на тој начин го руши целиот систем; 

а себичноста е многу заразна.

И, теоретски, колку и да е неправедно организирано општеството, ако луѓето се исцелени, тие ќе најдат начин да му овозможат услови за исполнет и среќен живот на секој поединец во него.

Ова и сега функционира, но на микро план – во поединечни случаи, како на пример во манастирите.

Православниот духовен живот го овозможува исцелението на човекот и на заедницата, доколку луѓето го прифатат повикот за покајание на Црквата; и ништо и никој друг.

Посебно – не партии кои кобајаги се загрижени за Црквата, а сѐ прават на нејзина штета.

Кој сака да си ја спаси душата, својата и на најблиските, нека бега подалеку од такви.“ – дедо Наум